U SIVUCHY

Sivka - rocznik 1973. Wzrost 172 i pół ;) Matka, żona, człowiek. Wegetarianka. Przekorna indywidualista. Stara buntownica. sTworzyciel włóczkoSweTworów. Blog U Sivuchy ma ponad 7 lat. Jest szafiarski, rękodzielniczy, włóczykijski. Dzielę się też tym co czytam i jaka muza trafia do mojego ucha i serducha. Kontakt e-mail: Sylwia2008s@wp.pl

Wyświetlono

Zapraszam

sobota, 12 lipca 2014

Babcinnieję. Aż się zaróżowiłam.

 Wydaje mi się, że jedynym powodem, dla którego tu jestem ze swoim blogiem, to możliwość pokazania szerszemu gronu swoich sTworzeń włóczkowych. Bo tak poza tym, to lubię być niedorobiona, niedomalowana, niedomodowana. Lubię swoje stare ciuchy z szafy bardziej niż te z wielkich sklepów. Dziergam jak szalona nie wyrabiając się czasowo z pokazywaniem rękodziełek, douczam się i odkrywam. To co zrobię jest natchnieniem do moich "ałtfitów" (żebyście słyszały/eli śmiech na sali moich chłopaków: męża i syna, kiedy wypowiedziałam to magiczne szafiarskie słowo! :D)  

 Zrobiłam kolejny stWOREK(Długa Wąska Kicha) i kupiłam znowu tanie sandały na kiermaszu obwoźnym, co doprowadziło do odprasowania mojej kilkuletniej już kiecki (lnianej!) (z sh) i poszperania za staaaryyymi kolczykami, co by dopełniły reszty jakoś z sensem. Wykorzystałam też włóczkową bransoletkę hand made by ja. I tak oto staję przed Wami po raz kolejny, tym razem zdrowo zaróżowiona (a tło wskazał mi syn): 


 Babcinnieję! Jakie są objawy? Wydziergałam szydełkowe paputki! Czad, normalnie! Jestem z siebie bardzo dumna! Myślałam, że to bardziej skomplikowane, a to łaaaatwizna! Przełamałam się i poszłam po podpowiedź do You Tube. Cenne wskazówki dla chcących sobie paputki wydziergać, a jeszcze myślących, że nie potrafią  t u t a j. A czemu babcinne one? Kiedy zobaczył je kolega mojego syna, powiedział: Moja babcia takie robi! :D    

Przy okazji różowości. Taki naszyjnik zrobiłam:

58 komentarzy:

  1. Hahaha moja bracia tez robiła i ja kiedyś tez robiłam , z takiej pomarańczowej wiskozy ! Super były ;);)
    W pierwszej chwili myślałami ze spódnica tez hand majd by Ty ;)
    Lubie takie :) i lniane tez :)
    Eeee i przynajmniej sie , jestes tez w sieci bo nas lubisz ;););)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. * babcia
      ** przyznaj sie



      Analfabetka z autokorektora ;);)

      Usuń
    2. Mogłaby być moja, ta spódnica, bo te które robię mają taki fason właśnie :)
      No lubię, wiadomo. Ale do tego lubienia nie potrzebowałabym aż bloga. Miałam na myśli, że blogowo jestem tu bardziej po to, żeby sTworki pokazać, a nie żeby oszałamiać świat swoimi ciuchami. Chociaż, nie powiem, bardzo lubię swoje ubieranie :D

      Usuń
  2. Co do fasonu spódnicy to mam mieszane uczucia. Natomiast podoba mi się ten odcień różu połączony z szarością. Bardzo ładne sandały!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wiadomo, gusta się ma różne :) Dla mnie ważne, że ja sie w niej dobrze czuję, lubię taki fason, taką długość :)A sandałki są śmieszne, bardzo miękkie, ale małe paluszki wyłażą tam gdzie nie potrzeba :D

      Usuń
  3. I całe szczęście że jest powód dla którego jesteś, bo "ałtfity" zawsze świetne, stwory rękodzielnicze fantastyczne i mimo tego że nasze gusta odzieżowe trochę odbiegają od siebie zawsze coś znajdę co mnie zainspiruje albo zwyczajnie spodoba się:))
    Np. dzisiaj baaardzo podoba mi się połączenie kolorów, o kiszce nie wspominając, jest obłędny:))
    Paputki moja babcia też mi takie robiła, a żeby szybko się nie niszczyły podszywałam podeszwę kawałkiem skaju:))
    Ach dzisiaj tyle tego, zapomniałabym o sandałach, znowu doskonale zainwestowana kasa:)))))
    Pozdrawiam, mam nadzieje że nie zanudziłam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bo to chyba jest tak, że się lubi osobę, nieważne czy gust ciuchowy jednakowy :D Ja nawet lubię inność innych, nie szukam podobnych gustów ubraniowych.
      O, właśnie się zastanawiałam, żeby coś podszyć pod spód, bo w takim wydaniu musiałabym je prać codziennie, dzięki za podpowiedź :D
      Haha, no, poszalałam, buty 22 zł kosztowały :D

      Usuń
    2. Chyba, nie chyba, a na pewno:))))

      Usuń
  4. Moja babcia też takie robiła:D
    Zostały mi nawet po niej skarpety, które zrobiła specjalnie dla mnie- zmarzlucha, z prawdziwej owczej wełny:)
    A powiem Ci, to co u Ani naszej napisałam - gdybyśmy wszystkie były takie idealnie zrobione, zgodnie z trendami ubrane... to zrobiłoby się na tych naszych blogach strasznie nuuuuudno!:D
    Podoba mi się Twój luz!!!! Moja siostra jest w tym względzie bardzo do Ciebie podobna - polubiłabyś ją:D
    Fajna kieca i bluzka!:D

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też miałam skarpety, jedna z moich babek robiła tonami takie! Ja nie, no chyba że jeszcze bardziej zbabcinnieję :D
      Masz rację, zgadzam się i jak już napisałam w komentarzu pod Agi komentarzem, nie szukam w blogowiczkach modowych takich, które mają taki gust jak ja, biorę Was z dobrodziejstwem inwentarza :D
      Już ją lubię(siostrę Twą) :):)

      Usuń
    2. Ja Was też tak biorę:D

      Siostra ma Ciebie też już lubi:D

      Usuń
  5. Mnie się podoba akurat Twój styl bo też lubię taki luz, czy zawsze musi być francja- elegancja ;) zgadzam się z Tarą, że u każdej z nas zawsze coś zainspiruje drugą :) chyba o to chodzi, żeby dobrze czuć się we własnym stylu :)kiedyś sama takie zrobiłam ale moja mama w tym lepsza jest :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z francjąelegancja mam pod górkę, nie lubię, nie mam takich ciuchów - jak trzeba się pokazać w jakimś oficjalnym miejscu czy z okazji takiej, to nie mam się w co ubrać :)) Miałam przejściowe fazy na bardziej normalne ciuchy ale szybko przechodziły, zawsze wracam z podkulonym ogonem "do siebie".

      Usuń
  6. Letni luz i prostota jest OK!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Letni, zimowy, jesienny, wiosenny :D

      Usuń
  7. Z tego co tu pokazałaś pokochałam torbę i paputki :-) I wcale nie babciniejesz ! Co za termin !!! :-)
    Kolor kiecki rozumiem ,że może się podobać :D Kocham Twoje włosy !
    A z ciuchami mam to samo , tylko że ja po lumpach chodzę :-)
    Sciskam

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Termin z przymrużeniem oka, jak to u mnie często w zwyczaju ;D

      Kolor jak kolor, po prostu trafiła mi się kiecka lniana, to brałam, zwłaszcza że za jakieś kilka zł - już nie pamiętam dokładnie ile.

      Muszę iść do fryzjerki, bo urosły!

      Też po lumpach chodzę. A raczej po jednym :D

      Usuń
    2. jak lniania to ok:-* Za to perfekcyjnie zharmonizowałaś wszystko <3 idealnie dobrane barwy :*

      Usuń
  8. Zgadzam się z Tarą, każda z Nas jest inna... Nuda nie zagraża... Kiecuchna podoba mi się, ja tam lubię róż i pięknie wygląda z szarością... I najważniejsze, że Tobie to wszystko pasuje i czujesz się w tym dobrze. Czasem tęsknie za takim luzem jak Twój, gdzieś tylko na wakacjach mi pozostał... i podczas podróży...
    Torba świetna, ale ten naszyjnik - łał - cudny! Ale zgrałyśmy się dzisiaj z tym różem, Twój oczywiście subtelniejszy...
    Takie paputki dziergała moja ciocia, potem ja całej rodzinie, kolorowe aż strach z różnych resztek i też podklejałam...
    Sally obowiązkowo nakarmiłam...
    Moc uścisków!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ach ten różowy, babski kolor, jak się dowiaduję od syna i jego kolegów :))) Czasem go nienawidzę, czasem mam wielką chęć. Raz w życiu miałam taki kilkumiesięczny, może dłuższy, różowy okres. Po glanach i takich tam, to zupełny szał z mojej strony był. Zapowiedział wtedy wielkie pozytywne romantyczne zmiany w moim życiu :D

      Usuń
  9. Napisałam: nakarmiłam, a miało być nakarmię...
    Tylko gdzie jest Sally?! :(

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wysłałam ją na urlop. Strasznie zagracony ten mój blog, pora się pozbyć różnych gadżetów....Może wróci :)

      Usuń
  10. no kapciuszki mają w sobie urok minionych lat - lubię takie... spódniczki ze skosu też lubię ale one mnie nie, więc nie noszę
    wiesz ja też jakoś takoś ciągle "niedorobiona" jestem ;) nie za bardzo lubie się malować, włosy zazwyczaj związuję w ogonek, noszę płaskie buty...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Uff, to dobrze spotkać kogoś niedorobionego :))) Malowałam się przez kilka lat, mocne oczy, podkłady, pudry...Teraz mnie to okropnie deeeenerwuje, te mazidła na twarzy. Czasem kupuję, a potem stoją nieużywane. Wiem, że buzia wygląda o wiele lepiej zamalowana, ostatnio nawet sporo vlogów kosmetycznych oglądałam, gdzie dziewczyny świetnie malują, ale...nie motywuje mnie to :D Kładę czasem róż na policzki gołe, mascarę na rzęsy i coś na usta, jeśli nie zapomnę.

      Usuń
  11. Pieknie wygladsz w szarosci z rozem!! Bardzo subtelnie i romantycznie!! Uwielbiam polaczenie rozu z szaroscia!! Wszystko wspaniale, a najbardziej podobaja mi sie Twoje sTworki, bransoletka, szare pantofelki i naszyjnik!! Pozdrawiam serdecznie z deszczowego Saarlandu:):)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Przyznaję, że to łączenie kolorów bardzo mi się spodobało, wcześniej lubiłam łączyć szarość z żółtym :) :) Dzięki Elizabeth! Dla Ciebie serdeczności z Jury Krakowsko-Częstochowskiej, pogodowo całkiem całkiem :D

      Usuń
  12. Dałaś czadu z tym różowym! To chyba ostatni kolor, o jaki bym Cię podejrzewała. Za to powiem Ci, że wyszło świetnie! Połączenie tego odcienia różu z szarym jest genialne. Torebka " made by Ty" wspaniale się wyróżnia. Ostatecznie zaskoczyłaś mnie na mega duży PLUS.
    Pozdrawiam cieplutko ;):):)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No coś Ty, już nie raz się pokazywałam w różu, ta kiecka jest trzeci raz (co dwa lata) :D Dziękuję, cieszę się, lubię zaskakiwać :)) Buziaki :*

      Usuń
  13. Ja tam róż lubię więc dla mnie super, len też lubię...
    Paputki kiedyś takie miałam, jak byłam dzieckiem mama takie robiła...
    Ja babcia ale nie nosze takich papuci, bo po prostu, nie lubię....
    ...i przyznaje, że ja też lubię swoje stare ciuch z szafy ale lubię być jednak domalowana, taka moja słabość i konieczność...pozdrawiam...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Basiu, Ty jesteś damą, elegancka kobietą, a ja to wariat całe życie :D

      Usuń
    2. Nie wariat, tylko taki Twój styl i niech tak zostanie, nie możemy być wszystkie jednakowe, bo to by było nudne, ja tak lubię więc po co zmieniać?

      Usuń
  14. Fryzura, masz świetną, ja bym chyba się nie odważyła :)

    OdpowiedzUsuń
  15. Szare z różowym pasuje jak nic.Ja na babcine paputki też mam chęć,więc chyba pójdę za Twoimi radami

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No! :D
      Idź, tak jak ja poszłam za cudzymi. Szybko się robi, można poszaleć, porobić na każdy dzień tygodnia inne. :D

      Usuń
  16. Różowienie to nie bacinnienie:)))Twoje prace są śliczne i bardzo pomysłowe w dodatku zawsze pięknie piszesz:)))dlatego bloguj jak najdłużej:)))Pozdrawiam serdecznie:))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Różowienie swoją drogą a babcinnienie swoją :D
      Dziękuję:*

      Usuń
  17. Haha!!! Babciu Sivko, jeszcze Ci do babci daleko ;)!!! Babcia Zosia robiła takie papucie i mały Misio nie cierpiał w nich chodzic. Na stare lata mu się odmieniło i tylko takie nosi po domu (nawet latem!!!).
    Piękny ałtfit wykombinowałaś (Misio też brechta, gdy mi się niechcący wymsknie to słowo :D). Róż w parze z szarością nie jest już TAKI RÓŻOWY :). Pozdrawiam serdecznie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Trepy Koniuszego!!! Tak je nazywał w dzieciństwie!!! Przypomniało mi się ;)

      Usuń
    2. No, do prawdziwego babciowania to jeszcze mi brakuje, młody ma dopiero 11 lat :D I też nie chce chodzić w takich paputach, łaski bez :D Koniuszy to od koni???? Jejciu, bo ja miałam dziś przygodę przez konia....

      Usuń
  18. Takie babcine paputki to i ja bliżej jesieni myślę sobie wydziergać. Fajną masz spódnicę; przede wszystkim jest lniana, do różu też nie mam uprzedzeń. A w połączeniu z szarą bluzeczką prezentuje się świetnie.
    Ja też nie podążam ślepo za modą jak większość nastolatek, noszę co lubię i jak lubię. A że nie modne...oj tam.....-ważne że ja się w tym dobrze czuję.
    Ciekawy naszyjnik;- podoba mi się jego kształt i sposób połączenia ze sznureczkiem.
    Pozdrawiam ciepło Dorota

    OdpowiedzUsuń
  19. Ej, to wygląda super! Z luziowym nigdy mi nie było po drodze, ale połączenie z szarym - do przemyślenia ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak się ma nieróżowy charakter (jak ja ) to można :D

      Usuń
  20. świetne zestawienie kolorów...paputki już podziwiałam, piękne szaraczki

    OdpowiedzUsuń
  21. No czad po prostu! Worek szczególnie, ale dziergane kapcie również. Kapcie i skarpety to rzeczy, których jeszcze nigdy w życiu nie robiłam, choć co roku, na jesieni, obiecuję sobie, że tym razem to już na pewno...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się, bo Ty to mistrzyni szydełkownictwa:) :) :) Z tymi papuciami to samą siebie zagięłam :D

      Usuń
  22. wspaniałe kochana
    pozdrawiam,
    Ola

    OdpowiedzUsuń
  23. Szary plus róż to dla mnie zestaw idealny i Tobie w nim naprawdę super!! My też z Michem lejemy ze słowa ałtfit zaraz widzę oczami wyobraźni laskę ubraną na sztywno i szoperką przewieszoną przez sparaliżowaną rękę;))) Worek wyszedł bombowo !! A co do sandałków to ja mam już zakaz kupowania bo dorwałam taki sklep gdzie ceny są skandaliczne (9 zł) no i szafka się nie domyka!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak się przyczepiłam do tego łączenia, tak już któryś dzień tak kombinuję :D Dzięki :* myślę, że Tobie z nowymi włosami to dopiero pięknie!!!
      Ja też mam zakaz, sama sobie wydałam i już zaczynam się wkurzać na tych obwoźnych kiermaszystów, że tak często przyjeżdżają i kuszą człowieka słabego obuwniczo!

      Usuń
  24. nie lubię różu, ale ten mi się podoba, nie jest cukierkowy, jest miły :)

    OdpowiedzUsuń
  25. Bardzo mi sie ten zestaw podoba, idealne polaczenie...rozu i szarosci :) pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
  26. uwielbiam takie bambochy. babcia męża też takie czzyniła

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Muszę dopracować następną parkę :)

      Usuń

Dziękuję za przeczytanie, pooglądanie i za każde słowo komentarza :) :)